In die proses van hardheidstoetsing is standaard hardheidsblokke onontbeerlik. So, wat is die rol van hardheidsblokke, en hoe word hulle geklassifiseer?
I.Hardheidsblokke speel hoofsaaklik drie rolle in hardheidstoetsing: kalibrering van hardheidstoetsers, datavergelyking moontlik maak en opleiding van operateurs.
1. Tydens die langtermyn gebruik van 'n hardheidstoetser kan veranderinge in die masjien se sensors of meganiese struktuur voorkom. Daarom gebruik ons standaardblokke gemerk met bekende hardheidswaardes om die akkuraatheid van die hardheidstoetser te verifieer of aan te pas. Elke hardheidsblok is gemerk met 'n hardheidswaarde; toetsing met die hardheidsblok voor formele opsporing kan die aanduidingswaarde van die hardheidstoetser kalibreer, instrumentfoute uitskakel, verseker dat die meetdata aan standaardvereistes voldoen, die werkverrigtingstabiliteit van die hardheidstoetser verifieer en vinnig bepaal of die hardheidstoetser in normale werkende toestand is.
2. Deur die kalibrasie van hardheidsblokke met verenigde spesifikasies kan die vergelykbaarheid van toetsresultate tussen verskillende hardheidstoetsers en verskillende inspekteurs bereik word. Deur standaardverwysings met bekende hardheidswaardes te verskaf, word die toetsstandaarde onder verskillende hardheidstoetsers en verskillende meetscenario's verenig.
3. Standaardhardheidsblokke word ook algemeen gebruik in personeelopleiding in laboratoriums of fabrieke om operasionele vaardigheid te verbeter.
Hul hardheidswaardes word deur gesaghebbende instellings gekalibreer, met naspeurbaarheid, akkuraatheid en stabiliteit. Die materiaal van hardheidsblokke is soortgelyk aan dié van die werkstuk wat getoets moet word (soos metaal, plastiek, ens.), wat ooreenstem met verskillende hardheidsmetingsmetodes (Brinell, Rockwell, Vickers, ens.).
II.Die klassifikasie van hardheidsblokke is hoofsaaklik gebaseer op verskillende hardheidskale, materiaaltipes en reekse van hardheidswaardes. Die algemene tipes is soos volg:
1. Klassifikasie volgens Hardheidsmetingsmetode
Dit is die mees gebruikte klassifikasiemetode, wat ooreenstem met hoofstroom hardheidstoetser tipes:
Rockwell-hardheidsblokke (HRC, HRB, ens.): Versoenbaar met Rockwell-hardheidstoetsers, wat gebruik word vir roetine-hardheidstoetsing van metaalmateriale.
Brinell-hardheidsblokke (HBW): Versoenbaar met Brinell-hardheidstoetsers, geskik vir die meting van metale met lae hardheid of materiale met growwe korrels.
Vickers Hardheidsblokke (HV): Versoenbaar met Vickers-hardheidstoetsers, met hoë presisie, en kan dun werkstukke, klein onderdele en oppervlakverharde lae meet.
Shore Hardness Blocks (HS): Versoenbaar met Shore hardheidstoetsers, meestal gebruik vir hardheidstoetsing van groot werkstukke of onbeweeglike toerusting.
Leeb Hardheidsblokke (HL): Versoenbaar met Leeb-hardheidstoetsers, geskik vir toetsscenario's op die perseel en nie-vernietigende toetsing.
2. Klassifikasie volgens Materiaal
Metaalhardheidsblokke: Insluitend koolstofstaal, legeringsstaal, vlekvrye staal, koperlegering, ens., wat die toetsbehoeftes van die meeste industriële metaalwerkstukke dek.
Nie-metaalhardheidsblokke: Soos plastiek-, rubber- en keramiekhardheidsblokke, wat versoenbaar is met die hardheidsmeting van nie-metaalmateriale.
3. Klassifikasie volgens Akkuraatheidsgraad
Standaardgraad (Graad 1): Word gebruik vir die kalibrasie van hardheidstoetsers, met hoë numeriese akkuraatheid en naspeurbaarheid volgens nasionale metrologiese standaarde.
Werkgraad (Graad 2): Word gebruik vir daaglikse toetsvergelyking en verifikasie van instrumentstabiliteit, wat voldoen aan die behoeftes van roetineproduksietoetsing.
Wanneer hardheidsblokke aangekoop word, is dit nodig om die tipe hardheidstoetser, die hardheidsbereik van die werkstuk wat getoets moet word, en die akkuraatheidsvereistes te pas. Kalibrasie moet die beginsels van "dieselfde standaarde, dieselfde toestande en gestandaardiseerde werking" volg om die akkuraatheid en naspeurbaarheid van die gemete waardes te verseker.
Plasingstyd: 19 Nov 2025
